Tuberkulinizacja (próba tuberkulinowa) jest badaniem diagnostycznym opartym na miejscowej reakcji skórnej po podaniu tuberkuliny. Sednem testu jest to, że zmiana ma pojawić się i być oceniona w konkretnym miejscu na skórze (np. jako zgrubienie/odczyn), dlatego preparat podaje się drogą śródskórną. Tylko takie podanie pozwala uzyskać wiarygodny, lokalny odczyn i później go zmierzyć oraz porównać.
Odpowiedź "domięśniowo" jest błędna, ponieważ iniekcja domięśniowa służy zwykle do uzyskania działania ogólnego (wchłanianie do krążenia), a nie do wytworzenia kontrolowanego odczynu w skórze, który można jednoznacznie ocenić w miejscu wkłucia.
Odpowiedź "dootrzewnowo" również jest błędna: to droga stosowana w określonych sytuacjach terapeutycznych lub eksperymentalnych, ale nie w standardowej diagnostyce skórnej. Podanie do jamy otrzewnej nie umożliwia oceny typowego miejscowego odczynu skórnego.
Odpowiedź "dożylnie" jest nieprawidłowa, bo podanie dożylne powoduje natychmiastowe rozprowadzenie preparatu w organizmie. W próbie tuberkulinowej nie chodzi o szybkie działanie ogólnoustrojowe, tylko o ocenę reakcji w skórze w miejscu podania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie sugerujące test skórny lub ocenę odczynu w miejscu wkłucia, domyślnie rozważ drogę śródskórną. Warto też pamiętać o różnicy: iniekcje terapeutyczne często są domięśniowe/dożylne, a testy skórne – śródskórne.
