KWALIFIKACJA HGT7 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 6.
Turysta udający się z miejscowości Osetnik do Łeby nadmorskim szlakiem bałtyckim, zaznaczonym na mapie na czerwono, ma do pokonania
Ilustracja przedstawia mapę turystyczną fragmentu wybrzeża Bałtyku w Polsce, z zaznaczonym na czerwono nadmorskim szlakiem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowy dystans wynika z odczytu przebiegu czerwono zaznaczonego szlaku na mapie.
Aby uzyskać długość trasy, należy mierzyć odległość po linii szlaku (uwzględniając zakręty), a następnie przeliczyć wynik ze skali mapy na kilometry. To nie jest odległość w linii prostej między miejscowościami.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z mapą turystyczną kluczowe jest, aby odróżnić odległość w linii prostej od odległości po trasie. Pytanie dotyczy turysty idącego nadmorskim szlakiem zaznaczonym na czerwono, więc liczy się długość przejścia po przebiegu szlaku, a nie prosta między Osetnikiem i Łebą.

Poprawne rozwiązanie opiera się na standardowej procedurze pracy z mapą:

  • Krok 1: odnaleźć na mapie początek i koniec odcinka oraz upewnić się, że śledzi się właściwy (czerwony) przebieg szlaku.
  • Krok 2: zmierzyć długość linii szlaku (np. linijką, nitką lub miernikiem na mapie), prowadząc pomiar po wszystkich łukach i załamaniach.
  • Krok 3: przeliczyć wynik według skali mapy na kilometry.

Odpowiedź 19,5 km jest właściwa, bo odpowiada odległości wyznaczonej po przebiegu wskazanego szlaku zgodnie ze skalą mapy.

Pozostałe wartości są typowymi dystraktorami:

  • 15,5 km bywa wybierane, gdy ktoś mimowolnie "skraca" trasę, nie prowadzi pomiaru po zakrętach albo częściowo mierzy inną drogę.
  • 28,5 km może wynikać z błędnego przeliczenia skali (np. pomylenia jednostek) albo z poprowadzenia pomiaru objazdem/innym wariantem trasy.
  • 31,5 km zwykle jest skutkiem zsumowania zbyt długiego odcinka (np. doliczenia dodatkowego fragmentu szlaku) lub podwójnego uwzględnienia fragmentu linii.

W praktyce zawodowej technika organizacji turystyki taka umiejętność jest potrzebna do planowania etapów wędrówki (czas przejścia, przerwy, bezpieczeństwo) oraz do rzetelnego opisu programu imprezy turystycznej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw mierzysz długość trasy po jej przebiegu (nie w linii prostej), np. linijką odcinkami lub nitką po zakrętach. Potem przeliczasz wynik ze skali mapy na teren, np. 1 cm = X km. Na końcu zaokrąglasz zgodnie z poleceniem i dokładnością mapy.
Szlak rzadko biegnie idealnie prosto: omija przeszkody, prowadzi przez punkty widokowe, lasy i miejscowości, a także skręca przy wydmach czy rzekach. Dlatego dystans "po czerwonej linii" na mapie jest zwykle większy niż prosta odległość między punktami startu i mety.
Najczęściej myli się pomiar po trasie z pomiarem w linii prostej. Drugi typowy błąd to złe przeliczenie skali (np. pomylenie centymetrów z milimetrami) albo pomiar nie tego wariantu szlaku, który jest wskazany w poleceniu (np. inny kolor lub inna droga).
Do krętych tras najwygodniejsza jest nitka/sznurek (układasz ją po linii szlaku, potem mierzysz jej długość i przeliczasz ze skali). Dobrze działa też linijka z pomiarem odcinkami lub specjalny krokomierz mapowy. W aplikacjach mapowych można użyć funkcji "mierz odległość".
Można wstępnie oszacować, ale to tylko przybliżenie. Oprócz dystansu liczą się warunki terenu (piasek, wydmy), pogoda, obciążenie plecakiem i tempo grupy. W planowaniu imprezy turystycznej warto dodać zapas czasu na postoje, punkty widokowe i ewentualne utrudnienia.
Zawsze, gdy planujesz trasę na podstawie starszej mapy lub gdy idziesz w rejonach nadmorskich, gdzie zdarzają się zmiany (erozja, prace leśne, remonty, nowe obejścia). Najbezpieczniej porównać mapę papierową z aktualnymi komunikatami lokalnymi i aktualizowanymi mapami cyfrowymi.
Najważniejsze są: przebieg szlaku (kolor, wariant), skala mapy, rodzaj nawierzchni/terenu (np. las, plaża), punkty orientacyjne, możliwości skrócenia trasy oraz miejsca odpoczynku i noclegu. Z tych danych wynikają: realny czas przejścia, bezpieczeństwo i logistyka grupy.
Zaokrąglanie zależy od tego, jak podane są odpowiedzi. Jeżeli odpowiedzi są z dokładnością do 0,5 km, to zwykle oczekuje się takiej samej dokładności pomiaru. W praktyce na egzaminie warto mierzyć uważnie i dopasować wynik do najbliższej wartości z listy, bez "zgadywania".
Pomaga legenda mapy: szlaki piesze są zwykle oznaczane kolorową linią (np. czerwoną, niebieską). Trasy rowerowe, kajakowe czy drogi mogą mieć inne symbole i opisy. Na egzaminie zawsze należy kierować się tym, co wskazuje polecenie (np. "zaznaczony na czerwono").
Ćwicz na różnych mapach: mierz krótkie i długie odcinki po trasie, przeliczaj skalę i porównuj wyniki. Ucz się rozpoznawać typowe pułapki: linia prosta vs przebieg szlaku, pomyłki skali, wybór złego wariantu. Przygotuj prostą metodę pomiaru (np. nitka + linijka).
info

Statystycznie 56% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "To nie jest odległość w linii prostej między miejscowościami."

Materiały:

  • Podręczniki i materiały szkolne z kartografii turystycznej i topografii
  • Instrukcje PTTK dotyczące znakowania i klasyfikacji szlaków (materiały edukacyjne)
  • Ćwiczenia z czytania map i pracy ze skalą na mapach turystycznych regionów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego