Wysyłka korespondencji pocztą tradycyjną wymaga, aby przesyłkę dało się zaadresować i aby operator mógł ją dostarczyć do właściwego odbiorcy. Z tego powodu w bazie adresowej minimalny zestaw informacji to:
- imię i nazwisko klienta – pozwala zidentyfikować adresata (kto ma otrzymać pismo),
- adres klienta – czyli dane doręczeniowe (gdzie przesyłka ma trafić).
Odpowiedź "Imię i nazwisko klienta, adres klienta" jest więc właściwa, bo zawiera dokładnie te elementy, które są potrzebne do przygotowania koperty/etykiety i nadania przesyłki.
Pozostałe propozycje zawierają numer telefonu. Taki numer może być przydatny w obsłudze klienta (kontakt w sprawie zamówienia, doprecyzowanie danych), ale nie jest wymagany do samego prawidłowego przygotowania bazy pod wysyłkę listu. Dodawanie telefonu zwiększa zakres przetwarzanych danych i komplikuje bazę, a nie poprawia możliwości doręczenia przesyłki.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: gdy celem jest korespondencja tradycyjna, koncentrujesz się na danych adresowych, a dane kontaktowe (telefon, e-mail) to pola dodatkowe, zależne od procesu i potrzeb organizacji.
