Jednostka mSv (milisiwert) jest w praktyce używana do opisu dawki skutecznej, czyli wielkości porównawczej pozwalającej zestawiać narażenie pacjenta pomiędzy różnymi procedurami diagnostycznymi. W tym zadaniu nie trzeba znać fizyki promieniowania ani przeliczników – kluczowe jest poprawne odczytanie danych z tabeli i porównanie liczb.
Z tabeli wynika:
- RTG klatki piersiowej: 0,1 mSv
- RTG jamy brzusznej: 1,0 mSv
- Tomografia komputerowa głowy: 2,0 mSv
- Tomografia komputerowa brzucha: 10,0 mSv
Największą dawką jest 10,0 mSv, dlatego poprawne jest stwierdzenie: "Tomografia komputerowa brzucha naraża pacjenta na najwyższą dawkę promieniowania." To bezpośrednio wynika z faktu, że 10,0 jest maksimum w zestawieniu.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z powodów logicznych:
- Stwierdzenie, że tomografia komputerowa brzucha ma najniższą dawkę, odwraca relację – w tabeli ta wartość jest najwyższa.
- Stwierdzenie, że RTG klatki piersiowej ma najwyższą dawkę, jest sprzeczne z liczbami: 0,1 mSv to najmniejsza wartość w tabeli.
- Stwierdzenie, że RTG jamy brzusznej i TK głowy dają taką samą dawkę, jest błędne, bo 1,0 mSv i 2,0 mSv nie są równe.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach tabelarycznych najpierw znajdź wartość maksymalną/minimalną, a dopiero potem czytaj opis badania. Zmniejsza to ryzyko pomylenia "najwyższa" z "najniższa" oraz przeoczenia zera po przecinku.
