Biosensory klasyfikuje się m.in. według rodzaju elementu rozpoznającego (bioreceptora). W biosensorze enzymatycznym bioreceptorem jest enzym, który katalizuje reakcję z udziałem analitu (np. klasyczny przykład: oznaczanie glukozy). W biosensorze immunologicznym (immunosensorze) rolę bioreceptora pełni układ immunochemiczny, czyli najczęściej przeciwciało (albo antygen) zdolne do bardzo selektywnego wiązania partnera.
W praktyce oznacza to, że immunosensory służą do wykrywania związków, które mogą być rozpoznane immunologicznie, a więc najczęściej antygenów (np. białek, markerów, toksyn o charakterze antygenowym) albo tworzenia kompleksu antygen–przeciwciało, którego obecność jest dalej mierzona przez przetwornik sygnału.
- Odpowiedź "Antygeny" jest poprawna, bo odpowiada typowemu celowi immunosensorów: selektywnej detekcji substancji rozpoznawanych przez przeciwciała (antygenów).
- Odpowiedź "Tlen" jest nieadekwatna: tlen jest zwykle oznaczany czujnikami elektrochemicznymi (np. tlenomierzami), a nie metodą immunologiczną, bo nie jest typowym antygenem.
- Odpowiedź "Metale ciężkie" może kojarzyć się z analizą środowiskową, ale ich wykrywanie realizuje się najczęściej metodami instrumentalnymi (spektrometria, elektrochemia) lub sensorami chemicznymi; immunologiczna selektywność dotyczy zwykle cząsteczek rozpoznawanych przez przeciwciała.
- Odpowiedź "Glukoza" jest klasycznym przykładem dla biosensorów enzymatycznych (np. z oksydazą glukozową), co wprost sugeruje pierwszy wiersz tabeli, więc nie pasuje do biosensora immunologicznego.
Wskazówka do egzaminu: zapamiętaj pary "enzymatyczny → substrat enzymu" oraz "immunologiczny → antygen/przeciwciało". Jeśli w odpowiedziach pojawiają się typowe anality czujników gazów lub jonów/metali, zwykle nie są one pierwszym wyborem dla immunosensorów.
