Zadanie polega na dopasowaniu nazw fryzur do opisu techniki wykonania. Kluczowe jest wychwycenie elementu konstrukcyjnego upięcia: czy pracuje się na wielu sekcjach, czy skręca całą masę włosów, czy bazą jest kucyk, czy dominującym elementem jest warkocz.
"Chignon" rozpoznasz po tym, że włosy są zwykle podzielone na sekcje, a następnie formowane w uporządkowane, niewielkie koki lub zawinięcia i mocowane wsuwkami. Taki opis odpowiada temu, co podano w wierszu A. Częsty błąd to utożsamianie chignon z każdym prostym kokiem; w chignon ważna jest bardziej "złożona" praca na pasmach i kontrola kształtu.
"French Twist" (francuski skręt) polega na skręceniu całej masy włosów wokół własnej osi i podpięciu jej wsuwkami wzdłuż głowy (często w pionie). To dokładnie opis z wiersza B. Pomyłki wynikają z tego, że wiele upięć zawiera skręt, ale nie każde jest klasycznym french twist.
"Bow Bun" wyróżnia się kształtem kokardy. Zazwyczaj zaczyna się od wygładzonego kucyka (gumka), a następnie układa się pętle imitujące "skrzydełka" kokardy. Wiersz C zawiera zarówno gumkę, jak i charakterystyczny kształt, dlatego odpowiada bow bun. Typowy błąd to mylenie go ze zwykłym kokiem z pętlą, bez wyraźnego efektu kokardy.
"Braided Updo" to upięcie, w którym bazą jest warkocz (jeden lub kilka), a następnie jest on podpinany do głowy w wybranej konfiguracji. Wiersz D wprost opisuje plecenie i podpinanie, więc pasuje do braided updo. Jeśli w opisie pojawia się warkocz jako element dominujący, zwykle jest to najbardziej jednoznaczna wskazówka.
Podsumowując: dopasowanie jest poprawne, gdy w pierwszej kolejności identyfikujesz słowa-klucze: sekcje (chignon), skręt całej masy (french twist), kokarda (bow bun), warkocz (braided updo).
