W pytaniu podano tabelę, w której każdy typ korozji (A–D) ma przypisany jednoznaczny opis. Należy dopasować cytowany opis do odpowiedniego wiersza tabeli.
Sformułowanie "korozja, która prowadzi do powstania otworów w materiale" jest przypisane wprost do typu B. Taki opis odpowiada typowemu efektowi korozji lokalnej, w której ubytek postępuje punktowo i może doprowadzić do perforacji ścianki elementu (np. blachy, zbiornika, osłony).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Typ A dotyczy korozji powierzchniowej (równomiernej), czyli takiej, w której metal ubywa w miarę jednakowo na dużej powierzchni. Skutkiem jest ogólne "ścienienie" elementu, a nie lokalne otworki.
- Typ C opisuje korozję występującą na granicach ziaren (międzykrystaliczną). Jej istotą jest osłabienie struktury materiału wzdłuż granic ziaren; opis nie wskazuje wprost na powstawanie otworów jako charakterystyczny skutek.
- Typ D wiąże korozję z pękaniem pod wpływem naprężeń (korozja naprężeniowa). Kluczowym objawem są pęknięcia rozwijające się w warunkach obciążeń i środowiska korozyjnego, a nie typowe "otwory" w materiale.
W praktyce eksploatacji maszyn rolniczych umiejętność rozróżnienia tych opisów pomaga ocenić ryzyko awarii: perforacja (otwory) może szybko doprowadzić do nieszczelności zbiorników i osłon, podczas gdy korozja równomierna częściej oznacza stopniowe osłabienie przekroju i konieczność kontroli grubości lub wymiany elementu.
