W terminalach (portowych i innych) podstawowym zadaniem informacji pasażerskiej jest szybkie i jednoznaczne doprowadzenie podróżnego do właściwego miejsca. Jeśli technik chce poinformować o lokalizacji punktów gastronomicznych, potrzebuje nośnika, który przedstawia układ przestrzenny obiektu: strefy, ciągi komunikacyjne i punkty usługowe.
Typ A. Mapa terminalu jest właściwy, bo z definicji zawiera informacje o położeniu punktów w terminalu (np. stanowiska odprawy, toalety, punkty gastronomiczne, sklepy). Mapa odpowiada na pytania: "gdzie to jest?" i "jak tam dojść?". W praktyce może mieć formę planu ściennego, ulotki, pliku PDF, elementu aplikacji lub kiosku multimedialnego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Typ B. Broszura o atrakcjach turystycznych dotyczy oferty poza terminalem (okolica, miasto, region). Może być przydatna po wyjściu z portu, ale nie rozwiązuje potrzeby orientacji w środku terminalu.
- Typ C. Tablica informacyjna służy głównie do przekazywania komunikatów dynamicznych (odjazdy/przyjazdy, zmiany harmonogramu, pogoda). Może wspierać ruch pasażerów, ale standardowo nie pełni roli szczegółowej mapy lokalizacyjnej punktów gastronomicznych.
- Typ D. Katalog sklepu wolnocłowego jest materiałem sprzedażowym: pokazuje asortyment i ceny. Nie jest narzędziem do nawigacji po terminalu ani do wskazywania położenia restauracji.
Wskazówka egzaminacyjna: w takich zadaniach najpierw nazwij typ potrzeby informacyjnej (tu: lokalizacja w obiekcie), a dopiero potem dopasuj materiał, który tę potrzebę realizuje (tu: mapa/plan). To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi "bo brzmi najbardziej informacyjnie".
