W tym zadaniu nie trzeba niczego obliczać ani interpretować "zwyczajowych" parametrów skanowania. Polecenie brzmi: "Na podstawie powyższej tabeli", więc jedyną poprawną metodą jest poprawny odczyt wartości i przypisanie ich do właściwego wiersza.
Z tabeli wynika:
- Negatyw filmowy → 2400 dpi
- Diapozytyw → 1200 dpi
- Obraz drukowany → 300 dpi
Dlaczego to ma sens praktycznie? Materiały transparentne (negatyw, slajd) zwykle skanuje się z wyższą rozdzielczością, aby zachować drobne szczegóły obrazu i ziarno. Z kolei skan "obrazu drukowanego" często wykonuje się z niższą wartością, bo detal i tak bywa ograniczony przez raster druku oraz fakturę papieru.
Dlaczego odpowiedzi błędne są błędne?
- Wariant 1 przestawia wartości tak, że obraz drukowany otrzymuje najwyższe dpi, a diapozytyw najniższe, co jest sprzeczne z tabelą.
- Wariant 2 miesza wszystkie trzy wartości, przypisując negatywowi 300 dpi i diapozytywowi 2400 dpi – to nie zgadza się z odczytem wierszy.
- Wariant 3 częściowo "zgaduje" 300 dpi dla druku, ale pozostałe wartości zamienia (negatyw 1200 zamiast 2400), więc nadal jest niezgodny z tabelą.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach tabelarycznych czytaj wiersz po wierszu i od razu porównuj z odpowiedzią. Najczęstszy błąd to przesunięcie wzroku o jeden wiersz lub odruchowe dobieranie dpi "z pamięci", zamiast na podstawie danych podanych w zadaniu.
