Nośność rusztowania rozumie się praktycznie jako zdolność do bezpiecznego przenoszenia obciążeń bez utraty stateczności i bez przekroczenia dopuszczalnych naprężeń/ugięć. Każde dodatkowe oddziaływanie, które działa na konstrukcję, wykorzystuje część rezerwy nośności i przybliża rusztowanie do granicy dopuszczalnego wytężenia.
Odpowiedź "Wszystkie wymienione obciążenia zmniejszają nośność rusztowania." jest poprawna w sensie eksploatacyjnym: wiatr, śnieg i obecność użytkowników nie "wzmacniają" konstrukcji, tylko ją obciążają. Skutkiem jest to, że przy tych obciążeniach trzeba ograniczać dopuszczalne obciążenie użytkowe pomostów, dbać o zakotwienia, stężenia i stan techniczny, a czasem wstrzymać prace.
- "Wszystkie wymienione obciążenia zwiększają nośność rusztowania." jest błędne, bo obciążenie nie podnosi parametrów nośności; co najwyżej ujawnia, czy nośność jest wystarczająca.
- "Obciążenie wiatrem i śniegiem zwiększa nośność rusztowania, a obciążenie od użytkowników ją zmniejsza." jest błędne: wiatr i śnieg to typowe obciążenia środowiskowe zwiększające oddziaływania na rusztowanie (np. siły poziome od wiatru), więc nie mogą zwiększać nośności.
- "Obciążenie wiatrem i śniegiem zmniejsza nośność rusztowania, a obciążenie od użytkowników ją zwiększa." jest błędne: obciążenie użytkowe od ludzi i materiałów również zwiększa wytężenie pomostów i stojaków, więc także zmniejsza zapas nośności.
W praktyce na budowie oznacza to konieczność: kontrolowania liczby osób na pomoście, nieskładowania nadmiaru materiałów, odśnieżania pomostów (jeśli dopuszczone), a przy silnym wietrze ograniczenia lub przerwania pracy na rusztowaniu zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i instrukcją użytkowania.
