W doborze opakowania transportowego kluczowe są gabaryty wyrobu, czyli jego wymiary zewnętrzne. Opakowanie musi pomieścić produkt (zwykle z niewielkim zapasem na materiały zabezpieczające, np. piankę, tekturę falistą czy folię bąbelkową), dlatego większy wymiar lub większa objętość wyrobu zwykle oznacza większe opakowanie.
Z tabeli odczytujemy wymiary:
- stół: 200×100×75 cm
- krzesło: 45×45×90 cm
- szafka: 120×60×200 cm
Najprostsze porównanie polega na ocenie, który wyrób ma największy zestaw wymiarów (w praktyce transportowej często decyduje też "najdłuższy bok" i wysokość). Szafka ma aż 200 cm wysokości, co zwykle przesądza o konieczności użycia największego kartonu/skrzyni. Jeśli dodatkowo porównamy objętości prostopadłościanów (pomijając zapas na zabezpieczenia):
- stół: 200×100×75 = 1 500 000 cm³
- krzesło: 45×45×90 = 182 250 cm³
- szafka: 120×60×200 = 1 440 000 cm³
Objętościowo największy jest stół, ale szafka ma bardzo zbliżoną objętość i zdecydowanie większą wysokość. W realnym pakowaniu mebli to właśnie wysoki element (szafka) najczęściej wymaga największego opakowania pod względem wymiarów zewnętrznych, ponieważ trudno go "spłaszczyć" bez demontażu. Dlatego poprawnym wyborem jest "Szafka".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ:
- "Stół" – choć jest długi i szeroki, ma mniejszą wysokość; w typowym ujęciu "największego opakowania" (gabarytowego) szafka wypada większa ze względu na 200 cm wysokości.
- "Krzesło" – ma zdecydowanie najmniejsze wymiary, więc opakowanie będzie najmniejsze.
- "Wszystkie wymagają takiego samego opakowania." – wymiary wyrobów są wyraźnie różne, więc nie ma podstaw, by zakładać identyczny rozmiar opakowania.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o opakowanie najpierw porównaj największe wymiary (długość/szerokość/wysokość), a dopiero potem rozważ objętość lub wagę. Masa wpływa głównie na wytrzymałość opakowania, a nie na jego rozmiar.
