W udarze mózgu uszkodzenie struktur ośrodkowego układu nerwowego zwykle skutkuje objawami po stronie przeciwnej ciała, ponieważ główne drogi ruchowe krzyżują się. Dlatego przy udarze prawostronnym typowo obserwuje się zaburzenia ruchu i napięcia po stronie lewej.
We wczesnej fazie po udarze obraz kliniczny bywa etapowy: mogą współistnieć osłabienie kontroli posturalnej, trudności w stabilizacji tułowia oraz zmiany napięcia mięśni w kończynach. W praktyce klinicznej u wielu pacjentów pojawia się wzmożone napięcie (spastyczność) w kończynie górnej, często nasilone dystalnie (ręka, palce), co sprzyja powstawaniu przykurczów i nieprawidłowych wzorców ułożeniowych. Jednocześnie tułów może prezentować obniżoną aktywność i napięcie mięśniowe, co utrudnia siad i pionizację.
Dlatego opis: "wzmożone napięcie mięśni kończyny górnej lewej… z obniżeniem napięcia mięśni tułowia i brzucha" jest spójny z typową stronnością i praktycznymi obserwacjami w rehabilitacji poudarowej.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne, bo:
- Opis z obniżonym napięciem po stronie prawej przy udarze prawostronnym jest niezgodny z typową stronnością objawów.
- Stwierdzenie zniesienia wszystkich odruchów ścięgnistych oraz obniżonego napięcia po stronie lewej może odpowiadać innym stanom neurologicznym lub fazom, ale jako jednoznaczna cecha "bezpośrednio po" jest zbyt skrajne i niespójne z typowym obrazem poudarowym.
- Opis wzmożonego napięcia po stronie prawej z charakterystycznym ustawieniem kończyny dolnej (wyprost w kolanie, zgięcie podeszwowe) również przeczy typowej stronności po udarze prawostronnym.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal stronę udaru i stronę objawów (zwykle przeciwna), a dopiero potem oceniaj, czy opis napięcia i odruchów jest logicznie spójny jako całość. U masażysty ma to znaczenie przy planowaniu technik rozluźniających, pracy z ręką i zapobieganiu przykurczom oraz przy doborze pozycji ułożeniowych wspierających kontrolę tułowia.