W przypadku nagłego zatrzymania krążenia (brak prawidłowego oddechu, brak oznak krążenia) podstawowym postępowaniem jest rozpoczęcie RKO. Dla osoby dorosłej w klasycznym algorytmie BLS stosuje się proporcję 30 ucisków klatki piersiowej i 2 oddechy ratownicze, powtarzaną w kolejnych cyklach.
Dlaczego właśnie taki cykl? Uciski klatki piersiowej mają kluczowe znaczenie dla utrzymania minimalnego przepływu krwi do mózgu i serca. Zbyt częste przerywanie ucisków (np. przez nadmiar wdechów) obniża skuteczność RKO, bo spada ciśnienie perfuzyjne i trzeba je ponownie "budować" kolejnymi uciskami. Dwa krótkie wdechy są kompromisem: dostarczają tlenu, ale nie powinny powodować długiej przerwy w uciskach.
Odpowiedź "30 ucisków serca i 2 wdechy." jest poprawna, bo opisuje standardową relację 30:2 w RKO dorosłych. Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "15 ucisków serca i 2 wdechy." – taka proporcja bywa kojarzona z innymi wariantami postępowania (np. w odmiennych algorytmach lub dla innych grup), ale nie jest standardem dla dorosłych w podstawowym schemacie BLS.
- "5 ucisków serca i 1 wdech." – cykl jest zbyt krótki i powoduje częste przerwy, co obniża efektywność ucisków oraz nie odpowiada nauczanym algorytmom.
- "30 ucisków serca i 5 wdechów." – zwiększa liczbę oddechów kosztem przerw w uciskach; w praktyce prowadzi to do gorszej perfuzji i większego ryzyka nieprawidłowej wentylacji (np. zbyt długiej przerwy lub nadmiernej objętości).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: dla dorosłych w podstawowej resuscytacji zawsze myśl "30:2" (uciski są priorytetem), a oddechy wykonuj sprawnie, unikając długich przerw.
