Przy trudnościach pacjenta w samodzielnym korzystaniu z toalety kluczowe jest zapewnienie możliwości bezpiecznego oddania moczu/stolca oraz ograniczenie ryzyka upadku i przeciążenia opiekuna podczas transferu. Sprzętem zaprojektowanym właśnie do takiej sytuacji jest wózek sanitarny (często w formie krzesła toaletowego na kółkach z pojemnikiem). Umożliwia on ustawienie pacjenta w stabilnej pozycji, łatwiejszą asekurację oraz wykonanie czynności higienicznych po skorzystaniu z toalety.
Odpowiedź "wysoki balkonik" jest nieadekwatna, ponieważ balkonik jest przede wszystkim pomocą do chodzenia i utrzymania równowagi podczas lokomocji. Nie rozwiązuje on problemu samej czynności toaletowej (brak siedziska/toalety), a w niektórych sytuacjach może nawet zwiększać ryzyko, jeśli pacjent próbuje siadać lub obracać się bez odpowiedniego podparcia.
Odpowiedź "wózek inwalidzki" służy głównie do przemieszczania. Może pomóc dowieźć pacjenta w pobliże toalety, ale nie jest to sprzęt "toaletowy" i zwykle nie zapewnia rozwiązań typowych dla czynności fizjologicznych (np. pojemnika). Dlatego nie jest najlepszym wyborem jako podstawowe rozwiązanie problemu korzystania z toalety.
Odpowiedź "laskę wielopunktową" stosuje się do poprawy stabilności chodu u osoby poruszającej się na własnych nogach. Podobnie jak balkonik, nie odpowiada na potrzebę wykonania czynności toaletowej u pacjenta, który ma trudności z samodzielnym korzystaniem z toalety.
W praktyce opiekun dodatkowo ocenia: czy pacjent wymaga asekuracji, czy potrzebny jest transfer, jakie jest ryzyko upadku i czy pacjent potrafi współpracować. Dobór sprzętu powinien iść w parze z zasadami intymności, higieny oraz ergonomii pracy opiekuna.
