Afazja czuciowa (receptywna) jest zaburzeniem funkcji językowych, w którym dominującym problemem jest trudność w rozumieniu mowy. Pacjent może sprawiać wrażenie, że słyszy dźwięki prawidłowo, ale nie rozumie treści wypowiedzi, pytań ani poleceń. Często towarzyszą temu nieadekwatne odpowiedzi, trudność w nazywaniu przedmiotów i zaburzenia rozumienia czytanego tekstu.
Dlatego odpowiedź "problem ze zrozumieniem mowy." najlepiej opisuje istotę afazji czuciowej.
Pozostałe propozycje dotyczą innych następstw udaru:
- "utrudnione poruszanie się." – zwykle wynika z niedowładu, porażenia, zaburzeń koordynacji lub spastyczności. To objaw układu ruchu, a nie specyficzne kryterium afazji.
- "zaburzenie równowagi." – może występować po udarze (np. przy zajęciu struktur odpowiedzialnych za koordynację), ale nie definiuje afazji. Pacjent może mieć prawidłową równowagę i jednocześnie ciężką afazję.
- "czucie opaczne w niedowładnych kończynach." – opisuje zaburzenia czucia (parestezje, zaburzenia czucia powierzchownego/głębokiego) związane z uszkodzeniem dróg czuciowych. Nie jest to objaw językowy.
Wskazówka praktyczna dla opiekuna medycznego: przy podejrzeniu afazji czuciowej warto mówić wolniej, używać prostych zdań, wspierać komunikaty gestem/obrazem i sprawdzać zrozumienie (np. prosić o wykonanie jednego krótkiego polecenia). Niezrozumienie poleceń nie musi oznaczać braku współpracy.
