W zadaniu oblicza się kwotę podatku VAT naliczonego, czyli łączną kwotę VAT wykazaną na fakturach zakupowych (zestawionych w tabeli). VAT naliczony jest co do zasady tym podatkiem, który podatnik może odliczyć od VAT należnego, o ile zakupy są związane ze sprzedażą opodatkowaną.
Kluczowa informacja brzmi: podatnik jest czynny, a cały obrót jest opodatkowany VAT. W takim wariancie (przy typowych założeniach egzaminacyjnych) nie występuje ograniczenie prawa do odliczenia wynikające z wykonywania czynności zwolnionych. Oznacza to, że do obliczenia VAT naliczonego przyjmuje się po prostu sumę kwot VAT z pozycji zakupów ujętych w tabeli.
Jak podejść do obliczeń:
- Sprawdź, czy w tabeli podane są kwoty VAT bezpośrednio. Jeśli tak, sumujesz VAT z poszczególnych pozycji.
- Jeśli w tabeli podano kwoty netto i stawkę, liczysz VAT jako iloczyn netto i stawki, a następnie sumujesz.
- Jeśli podano brutto, najpierw wydzielasz VAT (uważając, że nie mnoży się brutto przez stawkę).
Wynik 2 116 zł odpowiada prawidłowemu zsumowaniu VAT naliczonego z danych tabelarycznych.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? Kwoty takie jak 1 771 zł lub 1 081 zł zwykle pojawiają się, gdy pominięto część pozycji, błędnie zaokrąglono wartości albo wzięto tylko wybraną stawkę/fragment tabeli. Z kolei 2 806 zł może wynikać z omyłkowego doliczenia kwot, które nie są VAT (np. sumowania brutto, podwójnego ujęcia pozycji lub policzenia VAT od brutto).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze kontroluj, czy sumujesz sam VAT, a nie netto lub brutto, oraz czy uwzględniasz wszystkie wiersze tabeli i właściwe stawki.
