W zadaniu podano zależność na liczbę przepustów (liczbę przejść w procesie walcowania): n = ΣΔh / Δh_śr. Oznacza to, że liczbę przejść można oszacować jako iloraz gniotu całkowitego oraz gniotu średniego na przepust.
Podstawienie danych jest bezpośrednie:
- ΣΔh = 630 mm (łączna redukcja/grubość "do zebrania" w całym procesie),
- Δh_śr = 90 mm (średnia redukcja przypadająca na jeden przepust).
Obliczenie:
n = 630 mm / 90 mm = 7
Jednostki milimetrów w liczniku i mianowniku są takie same, więc skracają się, a wynik jest liczbą bez jednostki – to po prostu liczba przepustów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wskazania "9", "10" i "12" oznaczałyby, że przy gniocie średnim 90 mm łączny gniot wyniósłby odpowiednio 810 mm, 900 mm lub 1080 mm. To nie zgadza się z warunkiem zadania (630 mm). Typowy błąd prowadzący do takich wyników to pomyłka w dzieleniu lub nieuwzględnienie, że w zadaniu podano już gotowy wzór do zastosowania.
W praktyce technologicznej liczba przepustów służy do wstępnego planowania procesu: gdy znasz wymaganą redukcję całkowitą i zakładaną średnią redukcję na przejście (ograniczoną możliwościami walcarki i materiału), możesz szybko oszacować, ile przejść trzeba zaplanować.
