Pytanie dotyczy sytuacji, w której uczestnik środowiskowego domu samopomocy (ŚDS) osiągnął wysoki poziom samodzielności w czynnościach życia codziennego i samodzielnie dojeżdża do placówki. Taki opis wskazuje, że podstawowe cele związane z treningiem samoobsługi i organizacją dnia zostały w dużym stopniu zrealizowane. W kolejnym kroku wsparcie powinno wzmacniać partycypację i umożliwiać korzystanie z innych form pomocy, adekwatnych do aktualnych możliwości uczestnika.
Odpowiedź "odpowiednie formy rehabilitacji zawodowej" jest trafna, ponieważ rehabilitacja zawodowa obejmuje działania ukierunkowane na zwiększanie sprawności w rolach związanych z pracą: rozwijanie kompetencji, tolerancji wysiłku, funkcji wykonawczych, nawyków pracy oraz przygotowanie do zatrudnienia (lub innych form aktywizacji). Przy wysokiej samodzielności w ADL jest to logiczny kierunek, jeśli celem jest poszerzenie wsparcia poza bieżące zajęcia w placówce.
Pozostałe odpowiedzi nie oddają sensu "korzystania z innych form wsparcia":
- "kształtowanie nawyków celowej aktywności" to klasyczny element terapii zajęciowej, jednak nie musi oznaczać wejścia w "inne formy wsparcia". Jest to raczej kontynuacja pracy w obrębie oddziaływań terapeutycznych w placówce, typowa także dla osób mniej samodzielnych.
- "przeniesienie do innej pracowni terapeutycznej" jest zmianą organizacyjną w ramach tego samego systemu zajęć. Może być zasadne przy zmianie potrzeb lub celów, ale samo w sobie nie stanowi "innych form wsparcia" w znaczeniu szerszego środowiskowego lub zawodowego ukierunkowania.
- "stosowanie innowacyjnych technik terapii zajęciowej" jest zbyt ogólne i nie wynika z opisu problemu. Innowacyjność metody nie jest celem samym w sobie; kluczowe jest dopasowanie wsparcia do etapu funkcjonowania i potrzeb, a te w pytaniu sugerują przejście w stronę aktywizacji zawodowej.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: im wyższa samodzielność w ADL i większa niezależność w funkcjonowaniu, tym częściej celem staje się rozszerzanie ról społecznych i zawodowych, a nie wyłącznie dalszy trening podstawowych czynności.
