Podczas przemieszczania podopiecznego z łóżka na wózek opiekun powinien dbać jednocześnie o bezpieczeństwo podopiecznego oraz o własną ergonomię. Ochrona własnego układu mięśniowo-szkieletowego jest kluczowa, ponieważ transfer to czynność wykonywana wielokrotnie i obarczona ryzykiem przeciążenia.
Odpowiedź "lekko ugiąć kolana zachowując prosty kręgosłup" jest prawidłowa, bo oznacza:
- pracę kończynami dolnymi (mięśnie ud i pośladków), a nie "ciągnięcie" plecami,
- utrzymanie neutralnego ustawienia kręgosłupa, co zmniejsza siły działające na odcinek lędźwiowy,
- stabilniejszą pozycję i lepszą kontrolę nad ruchem podopiecznego.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, ponieważ zawierają elementy zwiększające ryzyko urazu albo pogarszające stabilność:
- "Jedno kolano położyć na łóżku pochylając się do przodu" – taka pozycja może ograniczać możliwość stabilnego przenoszenia ciężaru i sprzyjać pochylaniu tułowia, co zwiększa obciążenie kręgosłupa. W praktyce utrudnia też szybkie skorygowanie ruchu, gdy podopieczny traci równowagę.
- "Na wyprostowanych nogach pochylić się do przodu" – to typowy błąd ergonomiczny: zgięcie w pasie przy prostych kolanach znacząco zwiększa moment siły działający na odcinek lędźwiowy i sprzyja przeciążeniom.
- "Jedną stopę ustawić za kołem wózka i wyprostować kręgosłup" – samo wyprostowanie kręgosłupa nie wystarcza, jeśli brakuje pracy na ugiętych kolanach i stabilnego, bezpiecznego ustawienia. Dodatkowo ustawianie stopy przy kole nie jest uniwersalną zasadą ergonomii i może być mylące w zależności od sytuacji.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą zasadę: nogi pracują, plecy pozostają neutralne. To zwykle odróżnia technikę bezpieczną od ryzykownej.
