Poprawna odpowiedź: rezystancji uziomu.
Pomiar rezystancji uziomu wykonuje się zwykle metodą z elektrodami pomocniczymi umieszczonymi w gruncie. W praktyce miernik wymusza prąd pomiarowy między uziomem badanym a elektrodą prądową, a spadek napięcia mierzy z użyciem elektrody potencjałowej. Z relacji napięcia do prądu wyznacza się rezystancję uziemienia. Dlatego układ pokazujący połączenie z uziomem oraz dodatkowymi elektrodami/sondami terenowymi jest charakterystyczny właśnie dla pomiaru uziomu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Rezystancji izolacji – taki pomiar wykonuje się miernikiem rezystancji izolacji (megometrem) między żyłami/przewodami a ziemią lub między żyłami, zwykle bez elektrod pomocniczych w gruncie; układ połączeń jest inny (nie stosuje się sond terenowych).
- Prądu upływu – prąd upływu mierzy się np. cęgami upływowymi obejmującymi odpowiedni zestaw przewodów albo metodą pośrednią w obwodzie; nie jest to układ z elektrodami pomocniczymi w ziemi.
- Impedancji pętli zwarcia – pomiar pętli zwarcia wykonuje się w instalacji (L-PE lub L-N) poprzez odpowiednie podłączenie miernika do gniazda/obwodu. Nie wymaga on rozmieszczania elektrod w gruncie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz uziom oraz dodatkowe sondy/elektrody w ziemi połączone przewodami z miernikiem, najczęściej chodzi o rezystancję uziemienia. Gdy pomiar dotyczy instalacji w budynku (gniazdo, L/N/PE), częściej będzie to pętla zwarcia lub RCD, a gdy między żyłami – rezystancja izolacji.
