"Stanowisko izolowane" to rozwiązanie organizacyjno-techniczne, w którym istotnym elementem ochrony jest odizolowanie pracownika od ziemi, np. przez izolującą podłogę lub podest. Z tego powodu jednym z badań kontrolnych może być sprawdzenie rezystancji izolacji podłogi – czyli tego, czy podłoże ma na tyle dużą rezystancję, aby ograniczyć przepływ prądu rażeniowego do ziemi w sytuacjach niepożądanych.
Odpowiedź "rezystancji izolacji podłogi stanowiska izolowanego" pasuje do układu pomiarowego, którego celem jest ocena właściwości izolacyjnych podłoża (a nie parametrów samej instalacji zasilającej). Taki pomiar jest jakościowo inny niż typowe badania odbiorcze instalacji elektrycznych: dotyczy elementu stanowiska pracy.
- "Ciągłość przewodów wyrównawczych" sprawdza się, gdy chcemy potwierdzić, że metalowe części dostępne są poprawnie połączone i mają małą rezystancję połączenia. Wymaga to pomiaru małych rezystancji/ciągłości, zwykle innym zakresem i innym podłączeniem niż przy badaniu izolacji.
- "Rezystancja uziemienia uziomu ochronnego" dotyczy uziomu (elementu instalacji/obiektu) i bada się ją metodami właściwymi dla uziemień. To nie jest to samo co izolacyjność podłogi stanowiska, która ma "odcinać" człowieka od ziemi.
- "Impedancja pętli zwarcia" jest parametrem istotnym dla samoczynnego wyłączenia zasilania. Do jej sprawdzenia mierzy się pętlę L–PE (lub L–N) w konkretnym punkcie instalacji. Jest to pomiar stricte instalacyjny i nie odpowiada idei badania izolacyjności podłogi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się podłoga/stanowisko izolowane, to zwykle chodzi o właściwości izolacyjne elementów stanowiska, a nie o typowe pomiary sieci (uziemienie, pętla zwarcia, ciągłość połączeń).
