W praktyce serwisowej mechatronika bardzo często trzeba szybko rozpoznać, jakim rodzajem napięcia zasilany jest układ, aby dobrać właściwe przyłącze, zabezpieczenia oraz procedurę uruchomienia. Najczęściej spotyka się trzy przypadki: zasilanie jednofazowe AC, trójfazowe AC oraz zasilanie stałe DC.
Zasilanie jednofazowe (AC 1~) zwykle jest przedstawiane jako jedna faza oraz przewód neutralny. Na schematach i listwach zaciskowych spotyka się oznaczenia L i N (oraz ochronny PE). Taki układ zasila typowe odbiorniki o mniejszej mocy, sterowania, zasilacze, niewielkie napędy z falownikiem jednofazowym itp.
Zasilanie trójfazowe (AC 3~) rozpoznaje się po trzech przewodach fazowych, zwykle oznaczanych L1, L2, L3 (czasem dodatkowo N i PE). Jest charakterystyczne dla napędów i maszyn o większej mocy. Pomyłka na tym etapie może skutkować nieprawidłowym podłączeniem oraz brakiem możliwości uruchomienia.
Zasilanie stałe (DC) jest oznaczane biegunami + i − (lub odpowiednimi symbolami źródła DC). Często występuje jako zasilanie obwodów sterowania (np. zasilacze), ale nie zawsze oznacza to, że cały układ jest zasilany prądem stałym — dlatego trzeba patrzeć na to, czego dotyczy punkt zasilania na schemacie.
Odpowiedź "dwufazowym" jest w praktyce dydaktycznej i przemysłowej rzadko stosowana jako opis standardowego zasilania sieciowego urządzeń; w typowych instalacjach rozróżnia się przede wszystkim 1~ i 3~ oraz DC.
W tego typu zadaniach kluczowe jest odczytanie oznaczeń przy zaciskach zasilania oraz liczby torów fazowych na rysunku, a nie zgadywanie na podstawie skojarzeń z rodzajem urządzenia.
