Pytanie dotyczy pojęcia układu szablonów opisywanego trzema cechami: "pojedynczy", "symetryczny" i "dwukierunkowy". Taki opis wskazuje na sposób przygotowania układu w krojowni: pracuje się na komplecie szablonów potrzebnych do wykonania wyrobu, a cechy układu informują o organizacji tego kompletu (m.in. uwzględnianiu symetrii elementów oraz możliwości ułożenia w dwóch kierunkach).
Odpowiedź "szablony wszystkich elementów konstrukcyjnych wyrobu odzieżowego." jest właściwa, ponieważ komplet szablonów powinien obejmować wszystkie części składowe wyrobu, które będą krojone (np. elementy przodu/tyłu, części podkroju, elementy wykończeniowe, zależnie od modelu). Dopiero na takim komplecie można sensownie rozpatrywać, czy układ jest pojedynczy, symetryczny i czy dopuszcza ułożenie w dwóch kierunkach.
- Odpowiedź "elementy kompletu szablonów wyrobu odzieżowego różnych rozmiarów." jest myląca, bo miesza zagadnienie stopniowania/rozmiarowania z opisem układu. Układ opisany w pytaniu nie wskazuje wprost na wielorozmiarowy komplet.
- Odpowiedź "połowy elementów kompletu szablonów wyrobu odzieżowego ułożone w dwóch kierunkach." ogranicza komplet do połówek elementów. Symetria w konstrukcji może oznaczać parowanie i odbicie lustrzane, ale układ dotyczy całego zestawu potrzebnego do wykrojenia wyrobu, a nie tylko "połów".
- Odpowiedź "połowy elementów kompletu szablonów wyrobu odzieżowego." także zawęża zawartość do połówek, pomijając fakt, że dla wykonania wyrobu rozpatruje się komplet elementów konstrukcyjnych, a nie jedynie ich fragmenty.
W przygotowaniu do egzaminu warto utrwalić różnicę między: (1) kompletem szablonów (co wchodzi w skład zestawu elementów) oraz (2) układem szablonów (jak te elementy są organizowane/rozmieszczane w procesie krojenia). To rozróżnienie najczęściej decyduje o poprawnym wyborze odpowiedzi.
