W wilku do rozdrabniania mięsa (maszynce do mielenia) można wyróżnić kilka funkcjonalnych zespołów: podawania, cięcia/rozdrobnienia oraz mocowania i osłon. Pytanie dotyczy wyłącznie układu tnącego, czyli tych elementów, które realizują właściwy proces rozdrabniania przez cięcie.
Prawidłowy układ tnący tworzą:
- noże skrzydełkowe – obracający się element tnący, który odcina porcje mięsa,
- siatka (płyta z otworami) – nieruchomy element współpracujący z nożem; rozmiar otworów wpływa na stopień rozdrobnienia,
- pierścień (dociskowy/mocujący) – zapewnia właściwe dociśnięcie elementów tnących do siebie i stabilizuje ich położenie, co warunkuje cięcie zamiast zgniatania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "tarcze tnące, siatka, lej zasypowy" – lej zasypowy jest częścią podawania surowca, nie elementem tnącym. Samo pojęcie "tarcze tnące" nie jest typowym, jednoznacznym określeniem klasycznego zestawu nożowego wilka.
- "ślimak, noże sierpowe, nakrętka" – ślimak odpowiada za transport i docisk surowca do układu tnącego, a nakrętka/pokrywa jest elementem mocującym obudowę. Nie stanowią one kompletu części tnących.
- "szarpak, nóż mimośrodowy, sito metalowe" – nazwy nie opisują standardowego zestawu tnącego wilka w typowej konstrukcji stosowanej do mielenia mięsa; dodatkowo "szarpak" odnosi się raczej do innych rozwiązań rozdrabniających.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się elementy typu lej, ślimak czy nakrętka, potraktuj je jako sygnał, że odpowiedź miesza funkcje podawania/mocowania z cięciem. Układ tnący to przede wszystkim zestaw współpracujących ze sobą powierzchni tnących i docisk.
