W praktyce żywienia krów dawkę pokarmową buduje się "od podstawy", czyli od pasz objętościowych, a szczególnie od pasz objętościowych soczystych (np. zielonki, kiszonki). To one zwykle stanowią największą część dawki, wpływają na pobranie paszy, dostarczają energii i włókna niezbędnego do prawidłowej pracy żwacza oraz wyznaczają, jakie uzupełnienie będzie potrzebne.
Odpowiedź "pasz objętościowych soczystych." jest poprawna, ponieważ planowanie żywienia zaczyna się od ustalenia bazy paszowej, którą w wielu gospodarstwach stanowią właśnie pasze soczyste. Gdy wiadomo, jakie pasze objętościowe są dostępne i w jakiej jakości, można ocenić, czego brakuje w dawce (np. energii, białka, składników mineralnych) i dopiero wtedy dobrać kolejne komponenty.
Dlaczego pozostałe propozycje nie są właściwe jako pierwszy krok:
- "mieszanek paszowych." – mieszanki treściwe służą najczęściej do uzupełniania dawki, a ich ilość i skład dobiera się do tego, co zapewnia baza objętościowa.
- "pasz objętościowych suchych." – pasze suche (np. siano) także są ważne, ale w typowym podejściu najpierw planuje się główną część dawki i zasoby soczyste, a dopiero potem koryguje strukturę dawki dodatkiem pasz suchych.
- "dodatków paszowych." – dodatki (mineralne, witaminowe, technologiczne) stosuje się celowo, gdy po wstępnym zbilansowaniu dawki widać konkretne niedobory lub potrzeby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "od czego zacząć układanie dawki", wybieraj odpowiedź odnoszącą się do bazy dawki przeżuwaczy (pasze objętościowe), a nie do elementów uzupełniających (mieszanki i dodatki).
