W analizie kompozycji (także w architekturze krajobrazu i w aranżacjach z elementami małej architektury) rozróżnia się role poszczególnych składników układu. Odpowiedź "akcenty" odnosi się do sytuacji, w której dany obiekt jest celowo wyróżniony na tle innych, aby skierować wzrok odbiorcy w konkretne miejsce, ale niekoniecznie staje się najważniejszym "centrum" całej kompozycji.
Dlaczego nie "dominanty"? Dominanta jest elementem o najsilniejszej randze w hierarchii – zwykle największym, najbardziej kontrastowym albo takim, który organizuje relacje pozostałych składników (to wokół niego "czyta się" układ). Element może przyciągać uwagę, ale nadal pozostać tylko akcentem, jeżeli jego rola nie podporządkowuje sobie całości.
Dlaczego nie "elementy rytmu"? Rytm powstaje przede wszystkim przez powtarzalność (np. sekwencję podobnych form, regularny odstęp, serię powtórzeń roślin lub detali). Pojedynczy, wyróżniony obiekt zwykle nie jest "rytmem" sam w sobie, chyba że jest częścią wyraźnie powtarzanego motywu.
Dlaczego nie "elementy symetrii"? Symetria dotyczy zrównoważenia układu względem osi lub środka – elementy symetrii to takie, które mają swoje odpowiedniki po drugiej stronie osi. Jeżeli obiekt jest umieszczony po to, by się wyróżnić i zwrócić uwagę, a nie po to, by tworzyć parę symetryczną, właściwsze jest rozumienie go jako akcentu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu chodzi o rolę konkretnego elementu na rysunku, najpierw oceń hierarchię (co jest najważniejsze), potem sprawdź, czy widzisz powtórzenia (rytm) oraz czy układ ma oś i lustrzane odpowiedniki (symetria). Dopiero na końcu zdecyduj, czy wyróżnienie jest tylko akcentem, czy już dominantą.
