Czujnik ultradźwiękowy w pomiarze odległości wykorzystuje zjawisko odbicia fali od przeszkody, potocznie nazywane echem. W praktyce element nadawczo-odbiorczy (przetwornik) generuje falę ultradźwiękową, która rozchodzi się w ośrodku (najczęściej w powietrzu). Gdy fala napotka obiekt, część energii fali wraca w kierunku źródła i może zostać ponownie odebrana przez czujnik.
To właśnie sygnał odbity jest podstawą wyznaczenia odległości: układ pomiarowy ocenia, kiedy wróciło echo (pomiar czasu przelotu) albo przetwarza wielkość analogową, która jest funkcją odległości wyznaczonej z echa. Bez odbicia nie byłoby charakterystycznego sygnału powrotnego, a więc i informacji o odległości przeszkody.
- "pochłonięciu" – pochłanianie oznacza zamianę energii fali na ciepło w materiale lub w ośrodku. Zjawisko to może osłabiać echo i pogarszać pomiar, ale nie stanowi zasady działania czujnika mierzącego odległość. Gdyby fala była głównie pochłaniana, sygnał powrotny byłby znikomy.
- "wzmocnieniu" – wzmocnienie dotyczy zwykle obróbki sygnału w torze elektronicznym (np. wzmacniacz), a nie zachowania fali na przeszkodzie. Sama przeszkoda nie powoduje "wzmocnienia" fali; co najwyżej może odbić ją lepiej lub gorzej.
- "rozproszeniu" – rozproszenie polega na rozesłaniu energii fali w wielu kierunkach (np. na chropowatej lub nieregularnej powierzchni). Może występować i tłumaczyć słabszy sygnał powrotny, ale prawidłowy pomiar odległości wymaga tego, aby istotna część fali wróciła do czujnika, czyli aby wystąpiło efektywne odbicie w jego kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się bezkontaktowy pomiar odległości ultradźwiękami, szukaj pojęć związanych z echem/odbiciem i sygnałem powrotnym do czujnika.