Opis wskazuje na ubezpieczenie, w którym zakład ubezpieczeń przejmuje ekonomiczne skutki odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną osobom trzecim. Kluczowe jest sformułowanie, że odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający (lub osoba, na rzecz której zawarto umowę). Taki mechanizm jest typowy dla ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej, gdzie świadczenie (odszkodowanie) jest wypłacane poszkodowanemu, a nie "właścicielowi polisy" za jego własną stratę.
Odpowiedź "od odpowiedzialności cywilnej" jest poprawna, ponieważ istotą OC jest ochrona przed finansowymi skutkami roszczeń innych osób wynikających z wyrządzonej szkody (np. uszkodzenie cudzego pojazdu, mienia lub szkoda na osobie). W realiach motoryzacyjnych to typowe po kolizjach drogowych: poszkodowany jest "osobą trzecią", a sprawca odpowiada cywilnie.
Pozostałe propozycje nie pasują do definicji:
- "kosztów leczenia" nie stanowi ogólnej nazwy tej umowy w opisanym brzmieniu; taki zakres bywa elementem innych produktów (np. zdrowotnych lub assistance), ale nie definiuje odpowiedzialności wobec osób trzecich.
- "autocasco" (AC) co do zasady dotyczy szkód we własnym pojeździe ubezpieczonego (np. uszkodzenia po zdarzeniu, kradzieży), a nie wypłaty za szkody wyrządzone komuś innemu z tytułu odpowiedzialności cywilnej.
- "od następstw nieszczęśliwych wypadków" (NNW) koncentruje się na świadczeniach związanych z uszczerbkiem na zdrowiu/śmiercią ubezpieczonego lub pasażerów, a nie na odpowiedzialności sprawcy wobec osób trzecich.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się "osoby trzecie", "odpowiedzialność za szkodę" i "odszkodowanie za cudzą szkodę", najczęściej chodzi o OC. Jeśli mowa o naprawie własnego auta – częściej AC; jeśli o urazach i świadczeniach – NNW.
