Metoda MIG (w praktyce często razem z MAG) należy do spawania łukowego elektrodą topliwą w osłonie gazu. Kluczową cechą zestawu MIG/MAG jest to, że spoiwo ma postać ciągle podawanego drutu, a nie pojedynczej elektrody otulonej ani nietopliwej elektrody wolframowej.
Dlatego na zdjęciach urządzenie MIG/MAG (potocznie "migomat") najczęściej rozpoznasz po zestawie elementów:
- podajnik drutu (wbudowany lub zewnętrzny) i szpula drutu,
- palnik/uchwyt MIG z przewodem zespolonym (często grubszy przewód, bo prowadzi drut i gaz),
- gaz osłonowy – w praktyce często widoczna butla z reduktorem i przewodem gazowym (choć sama butla nie jest cechą wyłącznie MIG).
Odpowiedź "C" jest poprawna, ponieważ na ilustracji to właśnie zdjęcie oznaczone tą literą przedstawia komplet/typ urządzenia charakterystyczny dla MIG (źródło z osprzętem do podawania drutu i palnikiem MIG).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do zdjęć, na których brakuje cech kluczowych dla MIG/MAG albo widoczne są elementy typowe dla innych metod:
- W przypadku spawania MMA (elektrodą otuloną) typowy jest uchwyt elektrodowy i przewód masowy, bez podajnika drutu i bez palnika z dyszą gazową.
- W przypadku TIG charakterystyczny jest palnik TIG (z elektrodą wolframową), często osobny przewód gazowy i brak mechanizmu ciągłego podawania drutu jako elektrody (drut bywa dokładany ręcznie).
- Urządzenia pokrewne (np. lutospawanie, inne źródła) mogą mieć podobną obudowę, ale o metodzie decyduje osprzęt: sposób podawania spoiwa i typ uchwytu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz rozpoznać MIG/MAG ze zdjęcia, najpierw szukaj podajnika drutu i szpuli. Dopiero potem oceniaj resztę (butla, przewody, panel). To ogranicza ryzyko pomylenia z TIG lub MMA.
