Gęstość optyczna wydruku to wielkość opisująca, jak silnie zadrukowane pole pochłania światło (w praktyce: jak "mocne", nasycone lub ciemne jest pole apli danego koloru). Jest to typowy parametr kontroli jakości, szczególnie wtedy, gdy trzeba ocenić powtarzalność wydruków lub porównać serię prac do ustalonych wartości docelowych.
Do takiego zadania używa się densytometru, ponieważ jest to urządzenie pomiarowe przeznaczone właśnie do odczytu gęstości optycznej na fizycznym wydruku. Wynik pomiaru pozwala stwierdzić, czy gęstość jest zbyt wysoka lub zbyt niska i czy proces drukowania utrzymuje stabilne parametry.
Pozostałe propozycje nie są właściwymi urządzeniami do weryfikowania gęstości optycznej odbitki:
- Kalibrator kojarzy się z czynnością ustawiania/kalibracji (np. urządzeń lub toru barwnego). To nie jest nazwa przyrządu, który standardowo służy do bezpośredniego pomiaru gęstości na wydruku.
- Proofer cyfrowy służy do wykonywania wydruków próbnych (proofów), aby ocenić przewidywany wygląd pracy. Sam fakt wykonania proofa nie oznacza pomiaru gęstości optycznej – do pomiaru nadal potrzebny jest przyrząd pomiarowy.
- Skalibrowany monitor jest narzędziem do oceny obrazu na ekranie (softproof), ale nie mierzy parametrów fizycznej odbitki. Monitor nie zastępuje pomiaru na papierze, bo ekran i wydruk to różne media.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się czasownik "weryfikować" oraz konkretna wielkość pomiarowa (np. gęstość, barwa, luminancja), zwykle chodzi o przyrząd pomiarowy, a nie o urządzenie do przygotowania próby czy narzędzie do kalibracji wyświetlania.
