Przeciążenie to stan, w którym w obwodzie przez pewien czas płynie prąd większy od dopuszczalnego dla przewodów lub urządzenia (np. wskutek zbyt dużej mocy odbiornika, zablokowania wentylatora, rozruchów, uszkodzeń mechanicznych). Skutkiem jest nadmierne nagrzewanie żył i izolacji, co może prowadzić do awarii, a w skrajnych przypadkach do zagrożenia pożarowego.
Do ochrony przed przeciążeniem w typowej instalacji 230/400 V stosuje się wyłącznik nadprądowy (potocznie "S"). Ma on człon termiczny (działanie zwłoczne) reagujący na przeciążenia oraz człon elektromagnetyczny reagujący na zwarcia. Dzięki temu odłącza zasilanie, gdy prąd przekroczy wartość dopuszczalną dla obwodu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Ochronnik przepięciowy służy do ograniczania krótkotrwałych przepięć (np. łączeniowych lub od wyładowań), a nie do wyłączania obwodu przy przeciążeniu.
- Przekaźnik podnapięciowy nadzoruje spadek napięcia i może odłączyć odbiornik przy zbyt niskim napięciu; nie jest to ochrona przewodów przed zbyt dużym prądem.
- Wyłącznik różnicowoprądowy reaguje na prąd różnicowy (upływ do ziemi) i jest kluczowy dla ochrony przy uszkodzeniu izolacji oraz przy dotyku pośrednim. W standardowej konfiguracji nie zastępuje zabezpieczenia nadprądowego przed przeciążeniem (chyba że mówimy o urządzeniu łączonym, ale tutaj wskazana jest funkcja nadprądowa).
W praktyce w obwodach zasilających urządzenia grzewcze (także współpracujące z instalacją gazową) często stosuje się zestaw ochron: wyłącznik nadprądowy dla przeciążeń/zwarć, wyłącznik różnicowoprądowy dla ochrony dodatkowej oraz ochronniki przepięciowe dla ochrony aparatury elektronicznej. Kluczem jest dopasowanie urządzenia ochronnego do rodzaju zagrożenia wskazanego w pytaniu.
