Gęstość optyczna w poligrafii opisuje, jak silnie pole zadrukowane pochłania (osłabia) światło w porównaniu z podłożem. W praktyce kontrola gęstości pozwala oceniać powtarzalność procesu oraz to, czy ilość naniesionego barwnika (farby/toneru) jest zbliżona do założeń technologicznych.
W przypadku typowego wydruku cyfrowego na papierze pomiar wykonuje się metodą refleksyjną, czyli na podstawie światła odbitego od powierzchni zadrukowanej i niezadrukowanej. Z tego powodu poprawnym wyborem jest odpowiedź "Densytometr refleksyjny."
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych zadań lub innej geometrii pomiaru:
- "Ekspozymetr." służy do oceny ekspozycji/parametrów oświetlenia (fotografia, film), a nie do pomiaru gęstości optycznej pól kontrolnych na wydruku.
- "Lupę." wykorzystuje się do oceny wizualnej (np. punktów rastrowych, zabrudzeń, pasmowania), ale nie jest to przyrząd do liczbowego pomiaru gęstości optycznej.
- "Densytometr transmisyjny." mierzy w transmisji, czyli na podstawie światła przechodzącego przez próbkę. Jest właściwy dla materiałów przezroczystych (np. klisze, filmy), a nie dla odbitek na nieprzezroczystym papierze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści występuje "wydruk" (papier, podłoże nieprzezroczyste), myśl o pomiarze w odbiciu; jeśli pojawia się "film/klisza" (materiał przezroczysty), wtedy rozważ transmisję.