Węgiel przewożony luzem (bez opakowań i bez palet) zalicza się do ładunków masowych sypkich. To determinuje technologię rozładunku: nie przenosi się pojedynczych sztuk, tylko przemieszcza strumień materiału lub opróżnia całą przestrzeń ładunkową.
W praktyce rozładunek ładunków sypkich z wagonów realizuje się urządzeniami, które umożliwiają:
- grawitacyjne wysypanie (np. przez przechył/wywrót lub przez zasuwy w wagonach samowyładowczych),
- mechaniczne wybieranie i podawanie materiału do leja/zasobnika (np. przez osprzęt chwytakowy lub urządzenia zgarniające),
- transport dalej (np. do przenośnika, zasobnika, składowiska) przy ograniczeniu strat i pylenia.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Urządzenie A.", ponieważ wśród pokazanych rozwiązań odpowiada urządzeniu właściwemu do rozładunku materiału sypkiego z wagonu z węglem luzem (tj. urządzeniu do przeładunku masowego, a nie do ładunków drobnicowych czy jednostek paletowych).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, jeśli przedstawiają sprzęt typowy dla innych grup ładunków, np.:
- urządzenia do ładunków jednostkowych (palety, skrzynie, kontenery), które nie rozwiązują problemu "luzu" i rozsypu,
- sprzęt, który nie zapewnia opróżnienia wagonu z materiału sypkiego (brak możliwości wybierania/wywrotu),
- rozwiązania przeznaczone do innego środowiska pracy (np. magazyn wewnętrzny zamiast placu/terminala).
Wskazówka egzaminacyjna: przy słowach kluczowych "luzem", "sypki", "masowy" szukaj urządzeń do wysypu, zgarniania lub chwytania materiału oraz kojarz proces z lejami zasypowymi, zasobnikami i przenośnikami.
