W odlewnictwie wyróżnia się kilka podstawowych metod wykonywania odlewów, a rozpoznanie metody często opiera się na cechach urządzenia widocznych na rysunku.
Odlewanie odśrodkowe polega na tym, że forma (lub układ formujący) jest wprawiana w ruch obrotowy. W efekcie ciekły metal jest "dociskany" do ścianek formy działaniem siły odśrodkowej, co ułatwia równomierne wypełnienie przestrzeni oraz sprzyja uzyskaniu elementów o kształcie osiowosymetrycznym (np. tuleje, pierścienie). Charakterystyczną wskazówką są więc rozwiązania konstrukcyjne umożliwiające obrót formy lub całego zespołu odlewniczego.
Odpowiedź "grawitacyjną" jest niezgodna z ideą stanowisk wirujących: w metodzie grawitacyjnej wypełnienie formy zachodzi głównie pod wpływem ciężaru metalu, bez wymuszonego ruchu obrotowego jako kluczowego mechanizmu. Odpowiedź "ciśnieniową" dotyczy procesu, w którym metal jest wtłaczany do formy pod ciśnieniem (typowo w maszynach ciśnieniowych), a podstawową cechą rozpoznawczą nie jest obrót formy, tylko układ wtrysku/komora i mechanizm domykania formy. Odpowiedź "ciągłą" odnosi się do procesów o charakterze ciągłym (np. ciągłe wytwarzanie półwyrobów), co nie odpowiada klasycznym urządzeniom do wytwarzania pojedynczych odlewów w formie wirującej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, co jest główną "siłą napędową" wypełniania formy (grawitacja, ciśnienie, obrót), a dopiero potem dobieraj nazwę metody.
