KWALIFIKACJA ELM2 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 34.
Które urządzenie przedstawiono na rysunku?
Ilustracja przedstawia statyw do wiertarki, co jest zgodne z odpowiedzią na pytanie egzaminacyjne.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Statyw do wiertarki rozpoznaje się po stabilnej podstawie i prowadzeniu, które utrzymuje wiertarkę oraz umożliwia kontrolowany ruch w osi wiercenia. Prasa mechaniczna ma układ do tłoczenia/zgniatania, ściągacz służy do zdejmowania łożysk, a uchwyt ślusarski (imadło) jest przeznaczony do mocowania elementu, nie do prowadzenia wiertarki.

Pełne wyjaśnienie:

Poprawna odpowiedź to "Statyw do wiertarki.", ponieważ statyw jest urządzeniem, które stabilizuje wiertarkę i zapewnia jej prowadzenie podczas pracy. Typowe cechy takiego statywu to: solidna podstawa, pionowy element prowadzący oraz mechanizm przesuwu/opuszczania mocowanej wiertarki. Dzięki temu można wiercić prościej, powtarzalniej i bezpieczniej, co bywa potrzebne także w pracach związanych z montażem urządzeń elektronicznych (np. wiercenie w obudowach, płytach montażowych).

Odpowiedź "Prasę mechaniczną." należy odrzucić, bo prasa służy do wywierania dużego nacisku w procesach takich jak wciskanie, prostowanie czy tłoczenie. Konstrukcyjnie jest projektowana pod obciążenia osiowe i ma element roboczy (stempel/ramię) działający na detal, a nie układ prowadzenia wiertarki.

Odpowiedź "Ściągacz do łożysk." jest niepoprawna, ponieważ ściągacz to narzędzie do demontażu elementów osadzonych z pasowaniem (np. łożysk, kół). Ma ramiona/haki i śrubę pociągową, które "ściągają" część z wału. Nie pełni funkcji stabilnego stojaka do wiercenia ani nie jest przeznaczony do prowadzenia narzędzia skrawającego.

Odpowiedź "Uchwyt ślusarski." (potocznie imadło) także nie pasuje: jego zadaniem jest unieruchomienie obrabianego przedmiotu w szczękach, aby można było go obrabiać (wiercić, piłować, gwintować). Imadło nie prowadzi wiertarki i nie zastępuje statywu – co najwyżej współpracuje ze statywem, mocując detal na stole/podstawie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy rozpoznajesz narzędzie ze zdjęcia/rysunku, najpierw określ jego funkcję (co jest unieruchomione, co się porusza i w jakim kierunku), a dopiero potem dopasuj nazwę. To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa kształtu różnych urządzeń warsztatowych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Statyw do wiertarki to stojak z prowadnicą, do którego mocuje się wiertarkę ręczną, aby wykonywać wiercenie w kontrolowanym kierunku (zwykle pionowo). Ułatwia utrzymanie prostopadłości, powtarzalność otworów i poprawia bezpieczeństwo pracy.
Szukaj: stabilnej podstawy, pionowej kolumny/prowadnicy oraz mechanizmu przesuwu, który opuszcza i podnosi zamocowaną wiertarkę. Kluczowe jest to, że porusza się narzędzie (wiertarka), a nie tylko zacisk na detal.
Statyw zmniejsza ryzyko ześlizgnięcia się wiertła i ułatwia utrzymanie osi otworu. Daje większą dokładność i powtarzalność, co jest ważne przy obróbce obudów i elementów montażowych. Dodatkowo ogranicza niekontrolowane ruchy narzędzia.
Uchwyt ślusarski (imadło) służy do unieruchomienia przedmiotu w szczękach. Statyw do wiertarki służy do prowadzenia wiertarki w osi wiercenia. W praktyce często używa się obu narzędzi jednocześnie: imadło trzyma detal, statyw prowadzi wiertarkę.
Czasem elementy konstrukcyjne (podstawa i pionowy korpus) mogą być mylące, ale prasa jest przeznaczona do wywierania nacisku na detal (wciskanie, prostowanie). Nie ma typowego mocowania wiertarki ani prowadzenia pod narzędzie skrawające.
Ściągacz stosuje się podczas demontażu łożysk, kół pasowych lub innych części osadzonych ciasno na wałku. Działa przez ramiona/haki i śrubę pociągową, które zdejmują element. Nie służy do wiercenia ani do mocowania wiertarki.
Ważne jest stabilne zamocowanie wiertarki, pewne ustawienie podstawy i unieruchomienie obrabianego elementu (np. w imadle). Należy też dobrać prędkość i wiertło do materiału oraz unikać luźnej odzieży, która może zostać wciągnięta.
Najczęstsze są pomyłki wynikające z patrzenia na jeden detal (np. dźwignię) i ignorowania funkcji urządzenia. Uczniowie mylą też narzędzia "do nacisku" (prasa) z narzędziami "do prowadzenia" (statyw). Pomaga analiza: co jest mocowane i co się porusza.
Najczęściej przy obróbce mechanicznej elementów towarzyszących montażowi: wierceniu otworów w obudowach, płytach montażowych, panelach czołowych czy elementach dystansowych. Statyw ułatwia wykonanie otworów pod śruby i przepusty kablowe.
Warto uczyć się przez praktykę: obejrzeć wyposażenie pracowni, poznać nazwy i zastosowania oraz porównać podobne narzędzia (imadło vs statyw, prasa vs ściągacz). Dobrą metodą jest robienie fiszek: zdjęcie/nazwa/funkcja/cechy rozpoznawcze.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że statyw do wiertarki rozpoznaje się po stabilnej podstawie i prowadzeniu, które utrzymuje wiertarkę oraz umożliwia kontrolowany ruch w osi wiercenia.

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe pracowni montażu (wyposażenie i zasady użytkowania narzędzi)
  • Podstawy obróbki ręcznej i mechanicznej w pracach montażowych
  • Katalogi/poradniki BHP dotyczące użytkowania wiertarek i osprzętu warsztatowego

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego