W oznaczaniu gęstości pozornej (zwłaszcza materiałów porowatych) bardzo często wykorzystuje się metodę hydrostatyczną opartą na zasadzie Archimedesa. W praktyce laboratoryjnej mierzy się masę próbki w powietrzu oraz jej "pozorną" masę po zanurzeniu w cieczy. Różnica wynika z siły wyporu, a odpowiednia procedura pozwala wyznaczyć parametry związane z objętością próbki i jej strukturą (np. z uwzględnieniem porów otwartych w zależności od metody).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Wagę hydrostatyczną." – to urządzenie jest przeznaczone do realizacji ważenia w warunkach hydrostatycznych (z przystawką do zanurzania próbki) i stanowi typową aparaturę do tego typu oznaczeń.
Pozostałe propozycje nie pasują funkcjonalnie do oznaczania gęstości pozornej:
- "Aparat Vicata." służy do badań związanych z konsystencją/wiązaniem materiałów (klasycznie kojarzony z badaniami cementów i spoiw), a nie do pomiaru gęstości metodą wyporu.
- "Aparat Pfefferkorna." wykorzystuje się do oceny plastyczności/urabialności mas (np. w badaniach konsystencji), czyli bada własności reologiczne, a nie gęstość.
- "Higrometr." jest przyrządem do pomiaru wilgotności (powietrza lub w zależności od typu także innych ośrodków), więc nie jest narzędziem do ważenia hydrostatycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się gęstość pozorna i jednocześnie kontekst laboratoryjny, warto skojarzyć to z metodą Archimedesa (wypór) i aparaturą do ważenia w cieczy, a nie z aparatami do konsystencji czy z czujnikami wilgotności.
