Urządzenie określane jako źródło światła widzialnego (często spotykane pod skrótem VFL) jest wykorzystywane w sieciach światłowodowych do szybkich testów w terenie. Wprowadza ono do włókna światło z zakresu widzialnego, dzięki czemu przy uszkodzeniach, nieszczelnościach powłoki, przerwach lub silnych zgięciach można zauważyć "ucieczkę" światła i w przybliżeniu zlokalizować problem. To narzędzie jest szczególnie praktyczne na krótkich odcinkach, podczas montażu i odbioru połączeń.
Odpowiedź "miernik mocy optycznej" jest niepoprawna, ponieważ taki przyrząd nie służy do wizualnej lokalizacji miejsca uszkodzenia. Jego podstawową funkcją jest pomiar mocy optycznej (np. na końcu toru lub na wyjściu nadajnika/źródła) i prezentacja wyniku w jednostkach mocy. Zwykle pracuje w zestawie z odpowiednim źródłem światła o określonej długości fali, aby ocenić tłumienie toru.
Odpowiedź "reflektometr OTDR" jest niepoprawna, bo OTDR wykonuje pomiar reflektometryczny w dziedzinie optycznej: wysyła impulsy światła i analizuje rozproszenie oraz odbicia, tworząc wykres zdarzeń w funkcji odległości. Pozwala to mierzyć długość odcinka, tłumienie, straty na spawach/złączach i wskazywać odległość do uszkodzenia. Jest to bardziej zaawansowane urządzenie diagnostyczne niż VFL.
Odpowiedź "reflektometr TDR" również jest niepoprawna w kontekście badania światłowodów, ponieważ TDR (Time Domain Reflectometer) jest typowo kojarzony z reflektometrią dla kabli metalicznych (np. miedzianych), gdzie analizuje się odbicia sygnału elektrycznego. W światłowodach analogiczną rolę pełni OTDR, ale w domenie optycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli urządzenie ma za zadanie "pokazać" problem w sposób widoczny (bez wykresu i bez liczbowych wyników mocy), najczęściej chodzi o VFL. Gdy pojawia się wykres trasy i zdarzeń – to charakterystyczne dla OTDR. Gdy mowa o wartości mocy na końcu toru – to miernik mocy optycznej.
