W zadaniach magazynowych dla produktów świeżych kluczowe są dwa elementy: data przyjęcia partii oraz maksymalny dopuszczalny okres przechowywania wynikający z materiału źródłowego (najczęściej tabeli okresów składowania dołączonej do arkusza).
Sformułowanie "do którego dnia włącznie" oznacza, że podana data graniczna jest ostatnim dniem, w którym partia może jeszcze pozostawać w magazynie. Po tej dacie dalsze przechowywanie przekracza ustalony limit (ryzyko pogorszenia jakości, niespełnienie wymagań obrotu, wzrost strat).
Odpowiedź "Do 12 lipca." jest zgodna z wyznaczeniem daty granicznej na podstawie okresu przechowywania dla zielonych cytryn i daty przyjęcia 1 czerwca. Typowe pomyłki przy takich obliczeniach dotyczą:
- przesunięcia terminu o 1 dzień przez błędne liczenie "włącznie/wyłącznie",
- zbyt krótkiego terminu (np. 11 lub 21 czerwca) wynikającego z intuicyjnego zgadywania bez oparcia w tabeli,
- zbyt długiego terminu (np. 1 grudnia) będącego efektem założenia, że owoce można składować miesiącami w niezmienionej jakości.
W praktyce magazynowej warto łączyć takie wyliczenia z zasadą FEFO (first expired, first out): partie z najbliższą datą graniczną powinny mieć priorytet wydania, co ogranicza reklamacje i odpady.