Pytanie dotyczy potencjału w kontekście zasobów oraz możliwości wykorzystania w skali globalnej. W takim ujęciu najczęściej wskazuje się energię słoneczną, ponieważ promieniowanie słoneczne dociera do całej planety i stanowi bardzo duży strumień energii w porównaniu z tym, co ludzkość jest w stanie obecnie i w przewidywalnej przyszłości przekształcić na energię elektryczną lub ciepło. To oznacza wysoki potencjał teoretyczny i duży potencjał techniczny, mimo ograniczeń dobowych i sezonowych.
Odpowiedź "energia wiatru" jest atrakcyjna, bo energetyka wiatrowa dynamicznie się rozwija, jednak zasób wiatru jest bardziej zależny od lokalnych warunków (układów barycznych, ukształtowania terenu, szorstkości podłoża, dostępności akwenów) i ma niższą przewidywalną gęstość mocy na dużych obszarach niż promieniowanie słoneczne.
"Energia geotermalna" ma istotny potencjał dla ciepłownictwa i w wybranych rejonach także dla elektroenergetyki, ale jej wykorzystanie jest silnie geograficznie uwarunkowane (gradient geotermiczny, dostępność wód/geologii, ryzyko sejsmiczne, koszty odwiertów). W skali świata nie jest zwykle traktowana jako źródło o największym potencjale zasobowym.
"Energia z gazu ziemnego" nie spełnia kryterium największego potencjału zasobów w skali globalnej, ponieważ jest to paliwo kopalne o zasobach skończonych i zależnych od geologii oraz wydobycia. Dodatkowo w kontekście długofalowego wykorzystania ograniczeniem są cele klimatyczne i koszty emisji.
Na egzaminie warto pamiętać o rozróżnieniu: potencjał zasobowy (ile energii "jest" w źródle) to co innego niż aktualna produkcja czy łatwość bilansowania. W tym konkretnym ujęciu największy zasób globalny wiąże się ze słońcem.
