W notacji elementów SMD litera "R" pełni rolę przecinka dziesiętnego. Dlatego zapis R47 należy czytać jako 0,47 Ω, a nie 47 Ω. To kluczowe, bo błędna interpretacja przesuwa wynik o dwa rzędy wielkości i prowadzi do wyboru odpowiedzi z wartościami dziesiątek omów.
Aby sprawdzić, czy zamiennik jest poprawny, trzeba uwzględnić tolerancję. Dla 0,47 Ω z tolerancją ±10% dopuszczalny przedział wynosi 0,47 Ω × (1 ± 0,10), czyli 0,423–0,517 Ω. Zamiennik powinien dać rezystancję możliwie bliską 0,47 Ω i mieścić się w tym przedziale.
Połączenie szeregowe zwiększa rezystancję, bo wartości się sumują: Rzast = R1 + R2. Dwa rezystory 0,24 Ω połączone szeregowo dają 0,24 + 0,24 = 0,48 Ω, co mieści się w wymaganym zakresie. Dodatkowo tolerancja ±5% każdego z nich nadal daje wynikowy przedział (0,456–0,504 Ω), który także pozostaje wewnątrz ±10% dla 0,47 Ω.
Odpowiedź "91 Ω połączonymi równolegle" jest błędna, ponieważ połączenie równoległe dwóch jednakowych rezystorów daje połowę wartości (około 45,5 Ω), czyli wielokrotnie więcej niż 0,47 Ω. Odpowiedź "9,1 Ω połączonymi równolegle" również daje około 4,55 Ω, co nadal jest za duże. Odpowiedź "24 Ω połączonymi szeregowo" daje 48 Ω, a więc jest niezgodna z wymaganą rezystancją; pasowałaby jedynie przy błędnym odczycie R47 jako 47 Ω.
W praktyce warsztatowej takie tymczasowe zastępowanie pozwala uruchomić układ do testu, ale docelowo należy wstawić właściwy element SMD o wymaganej mocy i parametrach.
