Woda zasilająca kocioł powinna być przygotowana tak, aby ograniczyć powstawanie osadów i problemy eksploatacyjne w układzie wodno-parowym. Kluczowe jest rozróżnienie rodzaju zanieczyszczeń: cząstki stałe (zawiesiny) oraz składniki rozpuszczone (jony, gazy).
Odpowiedź "filtrowania" jest właściwa, ponieważ filtracja jest procesem fizycznym (mechanicznym), w którym zanieczyszczenia stałe są zatrzymywane na przegrodzie, wkładzie lub złożu filtracyjnym. W praktyce może to być filtr siatkowy, workowy, wkładowy albo filtr złożowy. Celem jest usunięcie cząstek, które mogłyby powodować zamulanie instalacji, erozję armatury lub stać się zarodkami osadów.
Odpowiedź "koagulacji" nie pasuje, bo koagulacja to proces chemiczno-fizyczny stosowany głównie do destabilizacji i łączenia cząstek koloidalnych w większe aglomeraty (kłaczki), które dopiero później usuwa się np. sedymentacją lub filtracją. Sama koagulacja nie jest synonimem usuwania cząstek stałych, tylko etapem przygotowującym je do oddzielenia.
Odpowiedź "jonizacji" jest błędna, ponieważ odnosi się do zmian w postaci jonowej substancji w wodzie. Takie procesy dotyczą przede wszystkim składników rozpuszczonych, a nie mechanicznego usuwania zawiesin.
Odpowiedź "dekarbonizacji" także jest nietrafna: dekarbonizacja dotyczy usuwania (lub ograniczania) składników związanych z układem węglanowym i alkalicznością wody, a więc znów dotyka głównie frakcji rozpuszczonej. Nie jest to metoda dedykowana do usuwania cząstek stałych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się "cząstki stałe", "zawiesina", "zmętnienie" – najczęściej właściwą odpowiedzią jest proces mechanicznego rozdziału (filtracja, sedymentacja). Gdy mowa o "jonach", "twardości", "alkaliczności" – zwykle chodzi o procesy chemiczne lub jonowymienne.
