Flotacja w oczyszczaniu ścieków jest procesem fizycznym, w którym drobne pęcherzyki powietrza przyczepiają się do cząstek zanieczyszczeń (m.in. tłuszczów, olejów, zawiesin). Zanieczyszczenia połączone z pęcherzykami mają mniejszą gęstość pozorną, więc unoszą się ku powierzchni, gdzie tworzą warstwę szlamu/kożucha zbieraną mechanicznie. Z tego powodu zjawisko to zachodzi w urządzeniu flotacyjnym (flotatorze), które ma układ napowietrzania i komorę flotacji.
Odpowiedź "w filtrze powolnym" jest błędna, bo filtracja polega na mechanicznym zatrzymaniu zawiesin w złożu filtracyjnym; nie wykorzystuje wynoszenia przez pęcherzyki powietrza i nie jest typowym etapem usuwania frakcji pływających jak oleje/tłuszcze w ściekach surowych.
Odpowiedź "w komorze anoksycznej" jest błędna, ponieważ komora anoksyczna to element oczyszczania biologicznego (warunki bez tlenu rozpuszczonego), a nie urządzenie realizujące rozdział fizyczny na zasadzie unoszenia zanieczyszczeń. Procesy w takiej komorze dotyczą przemian związków biogennych, a nie mechanizmu flotacji.
Odpowiedź "w ozonatorze" także jest błędna: ozonowanie służy głównie do utleniania związków i/lub dezynfekcji, a nie do separacji tłuszczów i olejów przez wynoszenie ich na powierzchnię. W praktyce flotatory (np. odmiany ciśnieniowe/DAF) są stosowane m.in. w oczyszczalniach komunalnych i w przemyśle spożywczym, gdy trzeba skutecznie usuwać zanieczyszczenia lżejsze od wody.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się tłuszcze, oleje i słowo flotacja, szukaj odpowiedzi związanej z pęcherzykami powietrza i zbieraniem zanieczyszczeń z powierzchni, czyli flotatora.
