W zawiesiach pasowych (tekstylnych) elementem kluczowym dla bezpieczeństwa jest cięgno, czyli część przenosząca obciążenie. Jeżeli na rysunku widać uszkodzenie, które narusza strukturę nośną taśmy (np. przecięcie włókien, rozdarcie, znaczne przetarcie, ubytek materiału, uszkodzenie w strefie pętli), to nie ma pewności co do zachowania deklarowanego udźwigu podczas kolejnego podnoszenia.
Dlatego odpowiedź "wyłączenia z użytkowania." jest właściwa: w praktyce BHP przy podnoszeniu przyjmuje się, że zawiesie z uszkodzeniem części nośnej należy natychmiast wycofać, oznaczyć jako niezdatne i przekazać do dalszej oceny/utylizacji zgodnie z procedurą.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "obniżenia udźwigu." – w zawiesiach tekstylnych nie stosuje się bezpiecznego "ręcznego" przeliczania nowego WLL na podstawie wyglądu uszkodzenia. Bez badań/oceny producenta nie da się wiarygodnie określić, o ile spadła wytrzymałość.
- "dalszego użytkowania." – to ryzyko zerwania pod obciążeniem dynamicznym (szarpnięcia, nierówne rozłożenie sił, krawędzie), szczególnie w warunkach terenowych i wiertniczych.
- "naprawy." – doraźne naprawy (zszywanie, wiązanie, podklejanie) nie odtwarzają parametrów nośnych i zwykle są niedopuszczalne jako sposób przywrócenia do eksploatacji. Decyzja eksploatacyjna po stwierdzeniu takiego uszkodzenia to wycofanie, a nie "naprawa i powrót do pracy".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się zdjęcie/rysunek uszkodzonego zawiesia, skup się na tym, czy uszkodzenie dotyczy części nośnej (taśmy/pętli). Jeżeli tak – najczęściej właściwą kwalifikacją jest wycofanie z użytkowania, bo bezpieczeństwo podnoszenia ma pierwszeństwo przed "ratowaniem" osprzętu.
