Utrzymanie w przybliżeniu stałego ciśnienia podczas magazynowania biogazu najłatwiej uzyskać w rozwiązaniu, w którym zmienia się objętość przestrzeni gazowej, a siła dociskająca gaz jest w miarę stała. Tak działa dzwon gazowy (gazometr): dzwon unosi się lub opada zależnie od ilości zgromadzonego gazu, a jego ciężar (lub dodatkowe obciążenie) wytwarza prawie stałe nadciśnienie.
Dlatego odpowiedź "dzwonu gazowego" pasuje do warunku z pytania: ciśnienie nie jest wprost "wynikiem sprężania w stałej objętości", tylko wynika głównie z obciążenia i konstrukcji dzwonu, a zmienna ilość gazu kompensowana jest zmianą wysokości/położenia dzwonu.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:
- "zbiornika ciśnieniowego" – to zwykle zbiornik o zasadniczo stałej objętości. Przy napełnianiu i opróżnianiu, bez zaawansowanej regulacji/układów wyrównawczych, ciśnienie będzie się wyraźnie zmieniało wraz z ilością gazu.
- "zbiornika niskociśnieniowego" – sam fakt, że zbiornik jest niskociśnieniowy, nie oznacza stałości ciśnienia. Jeżeli jest to konstrukcja sztywna, również występują wahania ciśnienia w funkcji ilości gazu; stałość wymaga mechanizmu kompensacji (np. zmiennej objętości).
- "pojemnika komory gnilnej" – komora fermentacyjna służy przede wszystkim do procesu wytwarzania biogazu, a nie jako typowe urządzenie do stabilizowanego magazynowania. Jej rola technologiczna jest inna niż rola gazometru.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: stałe ciśnienie przy magazynowaniu gazu najczęściej wiąże się z układem o zmiennej objętości (np. dzwon/membrana z obciążeniem), a nie ze sztywnym zbiornikiem.
