Wymagane uzbrojenie konwojenta wynika z przepisów regulujących ochronę wartości pieniężnych oraz zasady uzbrojenia specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych (SUFO). W tych regulacjach konwojent jest traktowany jako osoba wyposażona w broń palną bojową, czyli przeznaczoną do użycia z amunicją bojową, a nie do samoobrony w formie gazu.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "pistolet lub rewolwer centralnego zapłonu o kalibrze od 6 mm do 12 mm." Jest to broń krótka, wygodna do noszenia w umundurowaniu/wyposażeniu konwojenta, zapewniająca szybki dostęp w sytuacji zagrożenia podczas transportu wartości pieniężnych i jednocześnie nieograniczająca mobilności w ciasnej przestrzeni (pojazd, wejścia/wyjścia, pomieszczenia bankowe).
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "karabinek o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm." – to broń długa; w standardowym wyposażeniu konwojenta nie wskazuje się jej jako podstawowego uzbrojenia wynikającego z tych przepisów. Wybór tej odpowiedzi często wynika z intuicji, że "konwój musi mieć broń długą", ale nie jest to zgodne z typowym wymogiem dla konwojenta.
- "paralizator elektryczny…" – jest środkiem obezwładniającym, a nie bronią palną bojową. Pytanie dotyczy uzbrojenia konwojenta rozumianego jako broń palna, a nie ogólnego wyposażenia lub środków przymusu.
- "broń palna gazowa…" – mimo że ma podobną formę (pistolet/revolver), nie jest bronią bojową. Przepisy rozróżniają broń bojową od gazowej, a konwojent ma być wyposażony w broń palną bojową, nie gazową.
Na egzaminie zwracaj uwagę na słowa kluczowe: "bojowa" oraz "pistolet lub rewolwer". Częstą pułapką jest mylenie pistoletu z pistoletem maszynowym lub uznawanie, że skoro zakres kalibru się zgadza, to każda broń o takim kalibrze będzie poprawna.
