W prądnicy prądu stałego twornik to część, w której podczas ruchu w polu magnetycznym indukuje się siła elektromotoryczna (SEM). Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że uzwojenie twornika jest powiązane z elementem wirującym oraz z układem komutacji (komutator i szczotki), ponieważ to właśnie z uzwojenia twornika energia elektryczna jest "zbierana" do obwodu zewnętrznego jako napięcie stałe.
Na schematach/rysunkach przekrojowych prądnicy DC uzwojenie twornika rozpoznaje się zwykle po tym, że:
- znajduje się na części wirującej (w obszarze twornika),
- jest geometrycznie związane z komutatorem (połączenia uzwojeń dochodzą do segmentów komutatora),
- jest umieszczone w żłobkach rdzenia twornika (w przekroju widoczne jako uzwojenia w obwodzie wirnika).
W tej pozycji egzaminacyjnej odpowiedzi mają postać symboli obszarów (L1–L4), więc poprawne wskazanie wymaga interpretacji oznaczeń na rysunku. Odpowiedź "L3" jest poprawna, ponieważ na dołączonej ilustracji właśnie tym symbolem opisano obszar, w którym umieszczono uzwojenie twornika.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych obszarów rysunku (np. elementów stojana/pola magnetycznego, części mechanicznych lub elementów komutacji), a nie do uzwojenia znajdującego się w tworniku. Typową pułapką jest utożsamianie "uzwojenia" wyłącznie z uzwojeniem wzbudzenia na stojanie albo wybór obszaru z biegunami magnetycznymi, które również mogą wyglądać jak "nawinięte zwoje". Na egzaminie warto więc najpierw znaleźć na rysunku część wirującą i komutator, a dopiero potem wskazać obszar uzwojeń twornika.
