W klasycznej (historycznej) adresacji IPv4 "klasa A" wynika z postaci pierwszego oktetu w zapisie binarnym: 0xxxxxxx. To daje teoretyczny zakres wartości pierwszego bajtu od 0 do 127.
W praktyce administracji sieciami (a więc także w typowych zadaniach egzaminacyjnych) istotne jest jednak, jakie adresy są używalne do adresowania hostów. Dwa skrajne fragmenty teoretycznego zakresu nie są przeznaczone do normalnego adresowania urządzeń:
- 0.0.0.0/8 – zarezerwowane znaczenie "this network" (historyczne, specjalne przeznaczenie). W konsekwencji adresy z pierwszym oktetem 0 nie powinny być używane jako adresy hostów.
- 127.0.0.0/8 – pętla zwrotna (loopback). Adresy z pierwszym oktetem 127 służą do komunikacji wewnątrz hosta i testowania stosu TCP/IP, a nie do ruchu w sieci LAN/WAN.
Dlatego praktycznie używalny zakres pierwszego oktetu dla hostów klasy A to 1–126 (czyli adresy 1.0.0.0–126.255.255.255).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "0 - 127" opisuje zakres wynikający z samej definicji bitowej klasy A, ale obejmuje też wartości zarezerwowane (0/8 i 127/8), więc nie odpowiada warunkowi "używalnych adresów hostów".
- "128 - 191" odpowiada typowemu zakresowi pierwszego oktetu dla klasy B w adresacji klasowej, więc nie pasuje do klasy A.
- "192 - 223" odpowiada typowemu zakresowi pierwszego oktetu dla klasy C, więc również nie jest klasą A.
Wskazówka do nauki: gdy widzisz pytanie o "używalne adresy hostów", zawsze sprawdź, czy nie trzeba wykluczyć adresów specjalnych (np. 0/8, 127/8, a także inne znane zakresy specjalne zależnie od kontekstu).