W anatomii topograficznej psa śledziona jest narządem jamy brzusznej położonym doczaszkowo (czyli bliżej przepony) i typowo po stronie lewej. W praktyce sekcyjnej, po otwarciu jamy brzusznej, jej odnalezienie ułatwia kojarzenie relacji do przepony oraz sąsiedztwa narządów układu pokarmowego (zwłaszcza okolicy żołądka). To uzasadnia odpowiedź: "tuż pod przeponą po lewej stronie."
Odpowiedź "tuż pod przeponą po prawej stronie." jest nieprawidłowa, bo miesza strony anatomiczne. Ten błąd często wynika z perspektywy obserwatora: patrząc na zwierzę leżące na grzbiecie łatwo "odwrócić" lewo i prawo, jeśli nie trzyma się stałych zasad orientacji anatomicznej.
Odpowiedzi "między pęcherzem moczowym a lewą nerką." oraz "między pęcherzem moczowym a prawą nerką." są nieprawidłowe, ponieważ lokują śledzionę zbyt doogonowo (w rejonie miednicznym/podlędźwiowym) i w sąsiedztwie struktur układu moczowego. W typowej anatomii psa okolica pęcherza moczowego nie jest miejscem poszukiwania śledziony; takie skojarzenie świadczy o błędnym mapowaniu przestrzennym lub mieszaniu układów narządów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal trzy rzeczy: (1) stronę ciała (lewa/prawa), (2) kierunek (doczaszkowo/doogonowo) oraz (3) relację do przepony. Dopiero potem porównuj z odpowiedziami. To ogranicza ryzyko pomyłki wynikającej z samej perspektywy podczas sekcji.
