W metrologii zapis w postaci (wartość ± odchylenie) oznacza, że za zgodne z wymaganiem uznaje się wszystkie wyniki mieszczące się w wyznaczonym przedziale dopuszczalnym. Dla rezystancji Rx=(10,06±0,03) Ω wyznaczamy więc granice:
- dolna granica: 10,06 − 0,03 = 10,03 Ω
- górna granica: 10,06 + 0,03 = 10,09 Ω
Otrzymujemy zakres akceptacji [10,03 Ω; 10,09 Ω]. W praktyce kontroli jakości i pomiarów przyjmuje się, że wartości równe granicom (tu: 10,03 Ω oraz 10,09 Ω) również spełniają wymaganie, bo nadal należą do przedziału.
Ocena odpowiedzi:
- Rx = 10,00 Ω – wynik jest mniejszy od 10,03 Ω, czyli leży poza zakresem. Nie spełnia normy.
- Rx = 10,06 Ω – to wartość centralna zapisu; mieści się w przedziale, więc spełnia normę.
- Rx = 10,03 Ω – to dolna granica dopuszczalna; nadal spełnia normę.
- Rx = 10,09 Ω – to górna granica dopuszczalna; nadal spełnia normę.
Typowe pułapki na egzaminie to: uznanie, że "norma" dopuszcza tylko 10,06 Ω (bez przedziału), albo pomylenie kierunku nierówności (np. nieuwzględnienie, że 10,00 Ω jest poniżej dolnej granicy). Wystarczy zawsze policzyć obie granice i porównać wynik z przedziałem.
