W instalacjach przygotowania ciepłej wody użytkowej stosuje się procedury higienizacji, których celem jest ograniczanie rozwoju mikroorganizmów w zasobniku i obiegu c.w.u. W praktyce najczęściej chodzi o dezynfekcję termiczną: podniesienie temperatury po stronie wody do wysokiej wartości oraz utrzymanie jej przez określony czas. W pompach ciepła realizuje się to zwykle przez specjalną funkcję sterownika (np. program higienizacji) albo przez grzałkę elektryczną współpracującą z zasobnikiem/wymiennikiem.
Odpowiedź mówiąca o użyciu funkcji przegrzania sprężarki lub włączeniu grzałki oraz podgrzaniu do 65°C z utrzymaniem przez 1 godzinę opisuje właśnie typową ideę wygrzewu: liczy się zarówno osiągnięcie temperatury, jak i czas ekspozycji. To odróżnia działanie celowe (dezynfekcja) od przypadkowego wzrostu temperatury podczas innych trybów pracy.
Pozostałe propozycje są mylące z kilku powodów:
- Wyłączanie pompy obiegowej i dolewanie koncentratu chemicznego to procedura chemiczna, która wymaga doboru środka do instalacji, kontroli stężeń i zasad bezpieczeństwa. Nie jest to standardowa czynność eksploatacyjna pompy ciepła opisana jako "antybakteryjne odgrzybianie" i nie wynika bezpośrednio z funkcji urządzenia.
- Zwiększanie ciśnienia sprężania o 1 bar to ingerencja w parametry obiegu chłodniczego, która sama w sobie nie gwarantuje uzyskania skutecznych warunków dezynfekcji po stronie wody. Dodatkowo wyłączanie obiegu wody jako sposób podnoszenia temperatury jest niejednoznaczne i może pogorszyć wymianę ciepła.
- Tryb "odszranianie" dotyczy pracy parownika i usuwania szronu w trybie grzania; nie jest procedurą dezynfekcji zasobnika c.w.u. Wybór tej odpowiedzi wynika zwykle z pomylenia pojęć.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: higienizacja c.w.u. = wysoka temperatura + odpowiedni czas, realizowana funkcją urządzenia lub grzałką, a nie trybami serwisowymi obiegu chłodniczego.
